Wyjątkowy dzień.

Hanna Karaś IV e

WYJĄTKOWY DZIEŃ

Guzik, który znalazłam przedwczoraj, był obity białym materiałem w różowe i czerwono-fioletowe kwiaty. Leżał na strychu w futerale po zegarku. Guzik ten miał dwie dziurki. Zarówno spód jak i dziurki guzika były wykończone metalem. Od razu pokazałam go mojej babci, a ta orzekła, że jest on wykonany z drzewa hebanowego.

-Chińczycy wierzyli, że heban posiada magiczną moc – dodała babcia.

Nie zastanawiając się nad tym, odłożyłam guzik na biurko.

Następnego dnia rano, jedząc owsiankę, opowiedziałam o guziku mamie.

- Pewnie wróżki zaczarowały heban – wtrąciła mama.

Chcąc pokazać wyjątkowy guzik koleżankom, zabrałam go do szkoły. W drodze wydawało mi się, że nade mną przeleciał feniks. „To przecież niemożliwe, bo feniksy są mityczne” - pomyślałam. Przez cały dzień spotykały mnie niespodzianki. Podczas lekcji przyrody zobaczyłam przez okno białego pegaza pędzącego po ulicy. Myślałam, że śnię.

Po przyrodzie był w-f. Ujrzałam u sufitu latająca małpę z Krainy Oz i pomachałam do niej. Po zakończonych lekcjach dotarłam do domu, a tam znów zaczęło się dziać coś dziwnego! Gdy tylko zjadłam obiad i zaczęłam odrabiać lekcje, nagle skądś rozległ się wrzask:

-Hanka, wymień mi wreszcie wodę!!!!

-„To moja rybka” - uświadomiłam sobie - „ona mówi!”. Wymieniając wodę w akwarium, dowiedziałam się od mojej rybki, że ten guzik jest magiczny. Rybka uświadomiła mi, że za pośrednictwem guzika można usłyszeć lub zobaczyć zjawiska dla innych niewidoczne.

Zostałam więc posiadaczką magicznego guzika, z którego musiałam nauczyć się dobrze korzystać.

Cdn.